Apartman Projesi’ndeElif Çelebi sergisi Çağdaş sanat alanında önemli projeler gerçekleştirenApartman Projesi'nde 13 Nisan- 5 Mayıs 2007 tarihleriarasında genç sanatçılarımızdan Elif Çelebi'nin fotoğrafve desenlerinden oluşan bir sergi yapıldı. Marmara ÜniversitesiGSF'de öğretim üyeliği de yapan sanatçı sergisiyle ilgili şunlarısöyledi: "Öğrencilik yıllarımda ekolojiyle ilgileniyordum.Bununla ilgili olarak resimlerimde hayvan figürleri kullanmayabaşladım. Arı, tavşan, kaplumbağa imgelerini kullandığımresimler, videolar, yerleştirmeler yaptım. Apartman Projesi'ndekidesenler insan-hayvan-bitki arasındaki hiyerarşiyi kaldırmakistediğim noktada ortaya çıktı. Burada hepsi iç içe geçmişdurumda".Sanatçının bu sergisinde, siyah ve kırmızı renklerin hakimolduğu ekolin çini mürekkebi ile yapılan desenler arasındafotoğraflara da rastlıyoruz. Bunlar mutantsı ve hayvanfigürlerinden oluşan oyuncaklardan bir düzenlemeningörüntüleri. Sanatçının, fotoğraflarıyla desenleri arasında bir bağkurmak mümkün; desenlerde, mürekkebin akışkanlığının imkantanıdığı ölçüde, o samimi etkisinin sanatçının hayal gücüylebütünleştiğini ve faklı bir bakış açısıyla çekilmiş fotoğraflardakiizi desenlerinde görebiliyor ve bunu hissedebiliyoruz. Canlıların bu evren içinde farklı konumlara sahip, birbütünün parçaları olduğu muhakkak. Çelebi, beyaz kağıt üzerineyaptığı desenlerini 23 metrekarelik bir mekanın beyazduvarlarına, onları çerçevelemeden ve sağlı- sollu, altlı-üstlü;düzensiz gibi görünen ama kendi içinde bir sistematiğe sahipbiçimde asmış. Bu haliyle bazı izleyicilerin, desenlerin, "çerçevesiz veya paspartusuz" yahut "düzensizce yerleştirildiği"konusundaki eleştirilerine (meraklarına!) karşı Çelebi, şunlarısöyledi:" Onlar benim için bir metnin özenlice seçilmişkelimeleri gibiler. 200 kadar desen içinden seçmiş olduklarımbunlar. Onları çerçeveyle sınırlandırmak istemedim. Kağıdınbeyazlığının duvarın beyazlığıyla olan bağlantısını kullanmakistedim ve desenleri duvarın bütününe çerçevesiz yahutpaspartusuz olarak yayarak bir nevi mekan düzenlemesiyaptım". Yaşadığımız çevredeki bulunduğumuz konumdandiğer canlılarla olan ilişkilerimizi tartmak, bir insan olarakbizlerin onlarla aramızdaki faklılığın bilincinde olurkenbirbirimize olan ihtiyacımızın farkına yeniden varmakbağlamında sorgulayan, sorgulatan bir sergiydi.Ülkemizi yurtdışında yaptığı sergilerle de temsil edensanatçımız Elif Çelebi'yi yakından tanımak için kendisiyle birroportaj yaptık. GÜLER AŞIK: Bize biraz kendinizden bahsedermisiniz? ELİF ÇELEBİ: 1973 Kanada doğumluyum. Lisans,Yüksek Lisans ve Sanatta Yeterliği Marmara Üniversitesi GüzelSanatlar Fakültesi Resim Bölümü'nde tamamladım. Halen aynıkurumda Yardımcı Doçent olarak görevime devam etmekteyim. G.A: Farklı disiplinlerin birbiri ile etkileşimi hakkındane düşünüyorsunuz? E.Ç:Günümüz sanatına baktığımızda artık birçokdisiplinin iç içe geçtiğini görüyoruz. Tiyatro, dans, müzik, plastiksanatlar hepsi birbiri ile etkileşim içinde. Hatta sanat olan ilesanat olmayan arasındaki sınırın iyice bulanıklaştığını görüyoruz.Kamusal alan projeleri, sanatçı insiyatifleri ve kolektif projelergibi. G.A: Resim eğitimi aldınız, yağlı boya resimleryaptınız. Bunun yanında video çalışmalarınız var. Bu iki farklıdisiplin arasında nasıl bir bağ kuruyorsunuz?E.Ç: Üniversitede ilk üç sene tuval üzerine akrilikçalışmalar yaptım ama bir gün bunun yetmediği bir andamalzeme kullanmaya başladım. Yine tuval üzerine. Zamanlamalzemenin kendi dili ağır basmaya başladı ve mekandüzenlemelerine yani yerleştirmeye yöneldim. Daha sonra işiniçine hareketli görüntüler girdi. Video enstalasyon ve videoçalışmaları ürettim. Ama hiç bir zaman biri diğerine baskınçıkmamıştır. Sonuçta video, tuval ya da bir hazır nesne, hepsibenim sanatımı üretebilmem için birer malzeme. G.A:Çalışmalarınızda kullandığınız görsel elemanlarnelerdir? Bunların hayatınızdaki yeri-önemi nedir? E.Ç: Çalışmalarımda lisans yıllarından beri hayvansimgelerini kullanıyorum. Tabii bunlara yüklediğim anlamlarzamanla değişime uğradı. İlk yıllarda hayvan hakları, ekoloji gibikonular ağır basarken şimdi gündelik yaşamın kendisi hakim.Ama içinde yine hayvanlar başrolde. Bir çeşit mutasyon, insan-hayvan olma hali ilgimi çekiyor.Video ve fotoğraf çalışmalarımda gündelik yaşamdanalınmış görüntüleri kullanıyorum ve genelde herhangi bir montajya da efekt kullanmıyorum. Sabit kamerayla gerçek zamanlıçalışmalar gerçekleştiriyorum. G.A: Toplumun sanatçı bir bireyi olarak sanatçınıntoplumsal sorunlara parmak basmak gibi bir sorumluluğuolduğunu düşünüyor musunuz? E.Ç: Sanatçı da tıpkı diğer bireyler gibi içinde yaşadığıtoplumun bir üyesidir. Ve doğal olarak etrafında olup bitenekayıtsız kalamaz. Ben tüm sanatçıların çalışmalarına busorunların doğrudan ya da dolaylı bir şekilde dahil olduğunudüşünüyorum. Her sanatçı düşüncelerini bize kendi sanatsalbiçimi ile yansıtır. G.A: Bir kadın sanatçı olarak kadının, bugünkü sanatdünyası içindeki yerini nasıl görüyorsunuz? E.Ç: Kadınlar her alanda olduğu gibi sanat alanında dagünden güne söz sahibi oluyorlar. Şu anda dünyadaki tüm önemlisergilere baktığımızda kadın sanatçıların yerinin ne olduğu belli.Ben günümüzde böyle bir kadın erkek sanatçı problemi olduğunudüşünmüyorum. Sen de bizim bölüme baktığında kızöğrencilerin sayısının çoğunluğu oluşturduğunu görebilirsin. G.A: Projelerinizden bahseder misiniz? E.Ç: Geçen yıl Kuzey Ren Westfalya KültürSekreterliği'nin düzenlediği sanatçı değişim programı ile iki ayAlmanya'ya davet edilmiştim. Bu yıl Bochum, Münster veLudwig Forum Müzeleri ile Santral İstanbul'da bu süreçteüretilen işler sergilenecek. Bir de önümüzdeki sezon MaçkaSanat Galerisi'nde kişisel sergim olacak ama tarihi henüznetleşmedi. G.A: Bize vakit ayırdığınız için teşekkür ederim.E.Ç: Ben de… BAHARİYE SANAT GAZETESİ YIL:1, SAYI:7,HAZİRAN-TEMMUZ-AĞUSTOS 2007